Samen met de bemanning van de DIXBAY en de Black Pearl op Vlieland
Woensdag 27 juli vertrekken we rond 12:00 samen met de DIXBAY vanuit Vlieland richting Stavanger of Tananger, dat ligt vlak bij elkaar en afhankelijk van hoe snel we gaan bepalen we onderweg wel waar we heen gaan. We worden uitgezwaaid door Peter, Anita, Louise en Jasper van de Black Pearl die helaas niet mee kunnen naar Noorwegen vanwege privé omstandigheden. Jammer want het klikte goed en was de afgelopen dagen juist erg gezellig tussen de de bemanning van de drie boten.
We zijn toch nog iets te vroeg vertrokken want we hebben in het begin nog wat tegenstroom, maar het is hoog water en dus kunnen we afsteken over de Gronden van Stortemelk richting het TSS boven de wadden dat we oversteken bij de Vl7. We hebben in het begin weinig wind maar bij het TSS kan de motor uit en kunnen we met zuidwesten 3-4 prima zeilen. De zee is nog hobbelig (de afgelopen dagen stond er een harde noorden wind) en Aranka en Myrthe zijn allebei katterig.
Het is altijd weer onwennig als je voor een paar dagen de zee op gaat, maar als je eenmaal vaart is het eigenlijk een gewone zeiltocht, niets bijzonders behalve dan tussen je oren. Woensdag avond begint het harder te waaien en haal ik het grootzeil weg zodat we op alleen op een gereefde genua varen. Dat loopt prima, ook als we de nodige buien en wind tot ca. 25 knopen (6 Bft) over ons heen krijgen. Schiet lekker op en boot loopt lekker. We hebben via de SSB contact met Rob van de Agape met wie we vorig jaar samen naar Zweden zijn gevaren. Zij zijn nu net begonnen aan een reis van een jaar naar de Carieb en zijn gisteren aangekomen in Duinkerken. Alhoewel de Agape in de haven ligt kunnen we elkaar toch goed verstaan en het is leuk van te horen hoe zij het begin van hun reis ervaren. Het roept bij ons ook weer de herinneringen op hoe wij in 2014 vertrokken zijn.
De DIXBAY heeft denk ik wat meer genua staan en loopt ons op en vaart ons in de nacht voorbij. Het is toch leuk dat je een andere boot kan zien, voelt iets minder alleen op het water.
Om drie uur is het opgeklaard en neemt Aranka de wacht over. De wind is inmiddels ook rustiger geworden maar houden met een snelheid tussen de 5 en 6 knopen prima voortgang. ‘s Ochtends hijsen we het grootzeil erbij en lopen we langzaam de DIXBAY weer op met een heerlijk zonnetje. We schieten lekker op en lopen zo’n 7 knopen waarbij we soms van een golf af surfen met meer dan 10 knopen. Dat vind te snel voor ons schip en dus rollen we de genua een stukje in. ‘s Avonds zien we een pikzwarte wolk naast de DIXBAY verschijnen en voor de zekerheid zet ik twee riffen in het grootzeil. Op het Bracknell weerkaartje had ik een trog gezien die nu ongeveer over zou komen…
Weerkaartje voor vrijdag 28 juli 00 UTC
Dat was precies op tijd want vlak nadat de DIXBAY wordt opgeslokt door de wolk neemt de wind ineens toe van 14 knopen tot meer dan 30 knopen. De White Witch schiet vooruit en snel draai ik de genua bijna helemaal weg. Zo loopt het prima en als het gaat regenen gaan we lekker binnen zitten, buiten zie je toch niets. Nadat de trog voorbij is zeilen we nog een paar uur maar dan zakt de wind verder in en moet de motor aan. Ik slaap heerlijk in de voorpunt onder het het zachte gedreun van de motor. Vrijdag ochtend probeer ik nog de Gennaker erop te zetten maar er is te veel deining en we kunnen en we motoren door tot we bij de Noorse kust aankomen. Daar is er weer wind en kunnen we op de genua zeilen tot aan Tananger. Volgens Idris hebben we vanaf vrijdag ochtend tot en met het weekend in Stavanger alleen maar regen, gelukkig is de werkelijkheid een positiever en varen we vrijdag lekker in de zon en hebben we ook in het weekend maar af en toe een buitje.
We zijn jaloers op de DIXBAY want die hebben al de hele ochtend een groep dolfijnen bij de boot, terwijl wij nog geen dolfijn gezien hebben. Nou ja we komen ze vast nog wel tegen. Tegen een uur of 8 ‘s avonds meren we af langs de DIXBAY in een leuk haventje van Tanager. Aranka heeft een fles Champagne meegenomen om de aankomst te vieren. Als we ‘s avonds nog even door het plaatsje lopen valt het op hoe stil het is. Dat is toch wel heel anders dan Leiden of Enkhuizen.
Zaterdag varen we naar een ankerplekje bij een eilandje Linehamn waar we prachtig kunnen liggen aan een steigertje. Vlak bij de kust maar het is toch meteen 4 meter diep. De rest van de dag doe ik wat klusjes aan de boot, wandelen we wat over het eiland en genieten van het uitzicht. Aranka gaat nog met Myrthe en een Nederlands meisje dat er ook is een stuk kanoën, kortom echt vakantie!
Zondag varen we op alleen een genua naar Stavanger, een leuke plaats die ook wat levendiger is en meren we af in de stadshaven midden in het centrum.
Donderdag slapen we lekker uit, dat wil zeggen dat Aranka en ik dat proberen. Myrthe en Wouter zijn gewoon op tijd naar bed gegaan en proberen op hun geheel eigen wijze erg stil te doen… Om tien uur geef ik het op en na een lekker ontbijt genieten we van het gezellige Vlissingen. Zowel Aranka als ik zijn hier eigenlijk nog nooit echt geweest. We hebben hier wel ons schip opgehaald en ik heb een keer een bootreisje gemaakt over de Westerschelde, maar we hebben nooit echt het centrum bekeken. En dat terwijl het toch echt een erg leuk stadje is, zeker als je zo midden in het centrum ligt! We lopen langs de Kazematten en daarna een stuk langs de dijk en dan via het centrum weer terug naar de haven. Het muZEEum en de 
Vrijdag gaan we eerst naar het muZEEum, in het Lampsinshuis, een prachtig oud stadspaleis uit de gouden eeuw. Er wordt verteld hoe wrakken zijn geborgen in de Schelde, hoe het loodswezen zich heeft ontwikkeld en hoe er strijd was tussen de Belgische loodsen en de Nederlandse loodsen om als eerste bij een zeeschip aan te komen. Bovenop het Lampsisnshuis is een torentje van waar Cornelis Lampsins zijn schepen kon zien aankomen. Nu heb je er nog steeds een mooi uitzicht over de stad en de Schelde. We zien ook modellen van de VOC e WIC schepen en lezen we over de handel en hoe belangrijk Walcheren was in die tijd. Er wordt alleen weer opvallend weinig over de slavernij vertelt, wat toch een belangrijke rol speelde in de 
Zondag waait het wat harder dan voorspeld in de grib-files. We lopen weer het risico te vroeg aan te komen, en dat is natuurlijk niet leuk want misschien zijn er wel mensen die komen zwaaien. We proberen zo langzaam mogelijk te zeilen (hele nieuwe ervaring…) en zetten twee riffen in het grootzeil en drie in de rol-genua. Toch blijven we tussen de zes en zeven knopen lopen. Een ander scheepje dat met vol tuig vaart loopt ons maar nauwelijks op. We zien de vertrouwde kust van Holland. Eerst Zandvoort, dan Noordwijk en Katwijk en tenslotte Scheveningen. We krijgen een SMS-je dat Geoffrey, Tessa en Bob ons per kano tegemoet komen varen. We spreken af bij de uiterton, maar als we daar komen is er nog geen kanoër te zien dus gaan we maar even bijliggen. Als het bijna twaalf uur is varen we langzaam richting de haven en dan zien we door de verrekijker drie kleine stipjes bij het havenhoofd. Even later zijn Geoffrey, Tessa en Bob naast de boot. Wat ontzettend leuk dat ze ons zo tegemoet varen en wat fijn om ze na een jaar weer te zien! Er is iets te veel deining om koffie voor de kanoërs te serveren dus dat houden ze tegoed voor in de haven.
Als we langzaam verder varen richting de haven ontwaren we een hoop vrienden en familie op de zuid-pier. Wat leuk dat al die vrienden en familie gekomen zijn. Een heel bijzonder en welkom gevoel om zo terug te komen. Dan zien we op de noord-pier ook nog mensen staan, vriendjes van Wouter en Myrthe met hun ouders en roeimaatjes van Aranka. Even later zien we op de oude pieren van de buitenhaven ook nog onze buren Eric, Saskia, Dante, Anna en Issa staan. Wat gaaf zo! We strijken onze zeilen in de eerste haven en als we door “de Pijp” varen ziet Wouter zijn beste vriend Bas op de kant staan. Uitzinnig van vreugde begint hij te roepen en te toeteren. Ook Ellen en Herbert staan hier te zwaaien. We genieten volop van deze vrolijke en welkome ontvangst. De haven is erg vol, onder andere ook vanwege Sail Amsterdam dat over drie dagen begint en omdat de staande mastroute gestremd is vanwege het ongeluk met de brug bij Alphen aan de Rijn. Gelukkig heb ik een paar dagen geleden al de havenmeester gebeld en heeft hij een box voor ons vrij gehouden zodat we niet vijf dik ingebouwd hoeven te liggen.
Myrthe gaat mee met onze buren om te spelen en te logeren bij Anna. Wouter gaat mee met zijn grote vriend Bas en mag daar ook blijven logeren. Zo hebben wij opeens een heerlijk rustig avondje samen. We lopen langs de kade als we opeens onze naam horen. Op een terrasje zien we Harry en Jantine zitten, de vorige eigenaren van ons schip. Ze hebben net mosselen besteld en vragen of wij een hapje mee willen eten. Het is leuk ze weer te zien en ze zijn erg geïnteresseerd hoe het tijdens onze reis allemaal is gegaan. Ze hebben erg meegeleefd en vinden het na afloop leuk om nog even op hun oude schip te kijken.
Als we dinsdag aankomen in Scheveningen begint het net te plenzen. Het is al laat en we moeten nog wat eten en dus besluiten we vis te gaan eten bij Simonis. Aranka gaat vanuit de tram met Myrthe en Wouter direct naar Simonis en ik breng eerst nog even wat spullen naar de boot. Daarna kan ik met een leenfiets ook weer snel naar de andere kant van de haven fietsen. We zijn nog net op tijd en omdat we de laatste bestelling doen krijgen we enorme hoeveelheden vis. Zonder meer veel te veel om op te eten. Wouter zit achter een schotel kibbeling waar zijn hoofd nauwelijks bovenuit komt. We nemen wat overblijft maar mee, is ook lekker morgen tijdens de Sail-In Parade. Woensdag vertrekken we wat later dan gepland. We werden pas na acht uur wakker, blijkbaar hadden we wat slaap nodig. Er staat niet veel wind (2-3 Bft) maar als we de spinnaker zetten lopen we toch met vijf tot zes knopen naar IJmuiden. We varen op met een paar andere zeilboten die ook naar de Sail-In Parade lijken te gaan, maar die op de motor varen. Langzaam lopen we op ze uit en we halen ook andere op de motor varende zeilboten in. Toch lekker zo’n Spinnaker! Rond half één pikken we in IJmuiden Inger, Wouter en Marja op bij de jachthaven. We liggen aan lagerwal in een kommetje, mooi om eens met een 
We varen wat langzamer dan de grote tall-ships zodat de een na de ander voorbij komt varen. Alhoewel het wel druk is, is er voldoende ruimte om te varen en de sfeer is erg gezellig, kortom we genieten volop. Het weer werkt ook nog mee en in de loop van de middag breekt het zonnetje door. Halverwege zien we Susanne Duin van de Bruynzeelhaven waar we vorig jaar een paar maanden konden liggen. Ze nodigt ons uit om even langs te komen op de haven. Als we een paar uur later langs de Bruynzeelhaven komen meren we af in een box die nog vrij is en kletsen bij. Ze hebben onze voorbereidingen voor de reis meegemaakt en vinden het leuk om te horen hoe het gegaan is. Ook horen we nu van degene die met de Antares is meegevaren naar Suriname hoe het hun vergaan is. Leuk en gezellig weerzien. Na een uurtje gaan wij verder, hopelijk is de Oranjehaven (normaal IJ-haven) nu niet meer gesperd en kunnen we langs alle tallships varen.
Wij varen met Marja door en moeten nog even wachten bij de Oranjehaven totdat één van de laatste tallships is afgemeerd. Bij dat wachten is het wel echt druk en is het goed dat we fenders uit hebben gehangen. Aranka moet ook nog een paar keer met de fenderbal een andere bootje afhouden, maar de sfeer is heel gemoedelijk. En dan is de Oranjehaven vrij en kunnen we in een gezellige drukte langs alle tallships varen. Indrukwekkend als je ze zo bij elkaar ziet liggen. We zien ook nog een duikboot en als we weer uit de Oranjehaven varen komt net het laatste tallship binnenvaren. Je moet het maar doen, tussen die honderden bootjes zo’n enorm schip afmeren.
