Author Archives: Aranka Viragh

Laatste keren en zenuwen!

Posted on by
1

De zenuwen krijg je ervan. Nog maar 1,5 week. En alle andere gezinnen die we uit NL kennen en die dit jaar gaan zeilen, zijn of al vertrokken of gaan uiterlijk komend weekend.
Maar goed, wij wachten nog even tot de kinderen klaar zijn op school en er gebeurt heel veel de afgelopen weken. Gelukkig werpt iedereen een helpende hand toe, want de stress/emoties en weinig slaap beginnen hun tol bij mij op te eisen.

Laatste keer onderkant schilderen:
Roelof heeft het biesje ( witte streepjes langs waterlijn) midden in de nacht vorig weekend afgeschilderd (02.00 uur). Na deze strakke planning tussen de buien door, was de verf om 8.00 uur op de ma-ochtend nog niet droog en is het schip toch maar een uurtje later te water gelaten zou jammer zijn als de draagbanden van de lift het biesje weer hadden uitgeveegd). En ik moet toegeven, wat zag ze er toen strak en glimmend uit.
Weer een klus af. Het hele (onderwater)schip is weer gepolijst gewaxed en in de antifauling.

Laatste keer IJsselmeer:
Met mammie hebben we het schip toen van Lelystad naar Amsterdam gevaren. Toen was het nog mooi weer. Mammie kreeg nog 2x de schrik. Eerst in de sluis bijna geplet tussen een Aak en een strijkijzer, terwijl we 6 meter omhoog schutten (waarom legt zo’n idiote Aak niet gewoon het schip vast aan de kade in de sluis, dan hoeft hij ook niet met vol motorgeweld zijn Aak op zijn plek te houden in de sluiskolk). En de tweede keer liep de boot weer vol met water (denkend aan onze verhalen van de oversteek naar Engeland), maar er was niet zoveel aan de hand. Er stond een afsluiter open in de toilet en met het schuin aan de wind varen hevelden we het ij-water naar binnen. Tja daar heb je best veel van.

Laatste keer BSO Wonderland:
In de tussentijd hebben de kinderen die maandag hun laatste keer Wonderland bso gedaan en daar getrakteerd. Vivian heeft ze opgehaald en avondeten gegeven. Wouter zei nog bij Viev, als ik hier ook moet slapen overleef ik het niet. Wat hij nou bedoelde terwijl hij bij Viev prinsheerlijk achter de buis zat en werd vertroeteld weet ik niet, maar gelukkig voor Wout hebben we hem weer opgehaald. Dat was de maandag.

Laatste keer naar het LUMC:
Dinsdag waren we thuis. Ik heb bij de lumc apotheek alle geneesmiddelen opgehaald voor de reis. Ik schrok van het prijskaartje, terwijl ze zelfs nog medewerkerskorting hebben gegeven. Maar ja de malariapillen zijn erg duur. Maar nu staat alles klaar met lijsten en ehbo instructies in 3 plastic bakken. Ik hoop dat we het allemaal niet nodig hebben. Maar in ieder geval weer iets af om van mijn lijstje te schrappen.

Laatste instructies op het schip:
Inmiddels was Roelof dinsdag alweer naar het schip toe. Die ligt nu naast de Tinkerbel op het IJ-meer (tinkerbel vertrekt 12 juli) bij Durgerdam. Hij zou instructies krijgen van Frank hoe de watermaker werkt. De watermaker had Frank vrijdag ervoor vervangen, deze had een bakfout. Maar deze nieuwe watermaker doet het uitstekend. Het heeft Frank wel veel zweet en inzet gekost om hem weer helemaal uit zijn verborgen hoekje in de bakskist te halen en hem er daarna weer in te zetten. Wat een werk, maar het resultaat mag er zijn. En wat was het fijn dat Frank dat voor ons regelde en wij ons daar totaal geen zorgen over hoefden te maken. Dat is pas echte service, zeker bij de laatste loodjes. De watertank is nu dus weer gevuld. Ben benieuwd hoe IJ-meerwater smaakt!!

Laatste keer zoet water en laatste keer door een sluis:
Het weer zit niet mee. De bedoeling was Woensdag naar Scheveningen varen, zodat het schip daar klaar ligt voor vertrek. Maar toch nog maar even uitgesteld vanwege de voorspelde 40 knopen wind. Echt vrolijk is het weer ook niet met die regen.
Dus programma omgegooid, moeders weer gevraagd om te komen overnachten en de kinderen op school te brengen. Weer allemaal klussen thuis gedaan (presentatie voor kinderen op school gemaakt, opzegbrief huurders volgens diplomatenclausule, inventarislijst, huis, enz).
In de avond ga ik ook naar Durgerdam. Met het vouwfietsje in de trein naar Amsterdam CS, oversteek met pontje over het Ij en dan 5 km fietsen.
Het voelt wel als thuiskomen op het schip. Dat komt doordat het zo gezellig is om naast Jan en Ankie met de Tinkerbel te liggen. We mogen die avond bij hen samen met buren naar het voetbal kijken.
De ochtend erna begint vroeg om 5.00 uur. We varen snel door Schellingwouderbrug, die nu nog open gaat, maar over een uur niet meer. De Oranjesluisen door en het hele Noordzeekanaal tuffen we een laatste keer door.
Samen met 4 zwanen schutten we bij IJmuiden door de laatste sluis naar buiten. Er staan nog fikse golven van gisteren. Ik wordt prompt misselijk en dat gaat niet meer weg. Roelof ontdekt dat de boot weer vol water staat, de vlonders drijven. We komen goed aan in Scheveningen, maar het is duidelijk de kluslijst moet nog even aangevuld.

Nog 10 weekjes kriebels in de buik……..

Posted on by
4

Over 10 weken gooien we de trossen los.
Dus 19 juli 2014 varen we om 12.00 uur de haven van Scheveningen uit (als alles loopt volgens plan).
Een uitzwaaifeestje volgt nog een week voor ons vertrek.

Dus nu lopen de laatste klussen. Welke klussen doe je dan allemaal hoor ik vaak. Even een paar interessante van Roelof en mij op een rij:
Zoals schoolpakketten voor de kinderen bestellen, de hele route in grove lijnen uitwerken met een schema welke zeekaart wanneer nodig is, inventarislijst maken per kamer voor de verhuur (lepels tellen), het huis is verhuurd (Myrthe weet wie er in haar bed gaat slapen, dat wordt Maya van 5 jaar), life tags installeren ( systeem waarbij er een alarm gaat als er iemand over boord gaat), verhuisdozen ophalen bij mijn tante Edith, laatste vaccinaties halen, laatste bezoek tandarts, medicijnen bestellen (met dank aan Hetty Jolink uit het LUMC voor alle recepten en het meedenken over wat wel en wat niet), dan moeten we nog een schengenverklaring en medische verklaring regelen bij farmatec en ministeries om toestemming te regelen voor de medicatie aan boord en Roelof heeft geregeld dat ons schip de laatste week van juni op de kant gaat voor alle laatste onderhoud.
Ik krijg er in ieder geval de zenuwen van zoveel als er allemaal tegelijk loopt.

In de tussentijd gaan de kinderen gewoon door met hun eigen leventje. Zo krijg je op Moederdag een geweldige speurtocht door je huis, een ketting van klei en een waxinelichthouder van klei. Ze spelen veel met vrienden en vriendinnen. En ze zijn net zo verslaafd aan de elastieken armbandjes maken als de rest van nl. Ze lijken niet erg bezig met de reis. Maar dat is schijn en alleen de buitenkant. Mijn onrust slaat helaas over. Ze komen steeds vaker knuffels halen of kunnen niet slapen. Wouter heeft weer heftige driftbuien, als het hem niet lukt zijn gevoelens onder woorden te brengen. Hoe goed we ook proberen om ze aandacht te geven en te helpen met voorbereiden is het voor hun ook erg spannend en onwerkelijk.

Kortom de vlinders dansen in mijn buik en in mijn hoofd spookt het. Maar ik heb er zoveel zin in.

24-27 oktober – Het Betere Boerenbed

Posted on by
Reply

“Stamppot weekend” bij Het betere Boerenbed.

“Wanneer komt pappa nou thuis” hoor ik al om 12 uur op vrijdagmiddag. Nou nu nog niet hoor. We proberen eerst nog laarzen voor Myrthe te kopen bij iemand in Leiden. Leuke laarzen met rozen en doodskopjes, gevonden via Marktplaats. Maar het lukt niet om de mensen thuis te treffen. Jammer, want die laarzen zullen we dit weekend echt nodig hebben, gezien de weersverwachtingen en ons plan om bij de boer te kamperen.

Roelof is vroeg thuis en met alle spullen vertrekken we naar Dwingeloo. Daar staat onze grote tent klaar. Al een keer eerder hebben we zo’n tent gehad in Friesland. Nu zitten we in Drente tussen de prachtige bomen vol herfstkleuren. We worden zeer gastvrij ontvangen door boerin Marian, die gelukkig wel kan lachen om Wouter. Een echte stadsjongen, die zijn neus dichthoud, omdat het stinkt op de boerderij. Maar dat houdt Wouter gelukkig niet lang vol, hij boelt zich direct op zijn gemak bij de boerin. Zodra Wouter en Myrthe alle grote skelters en het konijnehok zien zijn we ze geheel kwijt. En gelukkig mag Myrthe hier wat laarzen lenen, want de hoeveelheid modder door eerder gevallen regen, maakt dat ook wel noodzakelijk.
In de tent staat al een grote krat met de spullen voor de stamppotten die we dit weekend gaan eten. Het is zalig weer buiten en Roelof maakt buiten het houtgestookte fornuis aan. Dan kunnen we daar de boerenkool klaarmaken. We hebben een struik boerenkool gekregen, waar wij volgens mij een week van kunnen eten. Echt alles zit erbij van lekkere boerenboter, spekjes en worst. Dat wordt smullen. Maar het wordt wel laat, want buiten op de kachel eten klaarmaken duurt toch langer dan thuis op het fornuis. Myrthe zit in de tent te genieten van het kaarslicht. Zo gezellig zegt ze. En het is het enige wat we hebben, want we zijn de zaklampen vergeten. Na het eten snel naar bed. De kinderen slapen in de bedstee, met echte kast deurtjes. Van de Action krijgen ze de lichtgevende staafjes mee, want anders is het wel erg donker in hun kast. Wouter is zoals altijd in een seconde weg, maar Myrthe zit volgens mij genietend te luisteren naar het geklets van Roelof en mij in de tent tijdens de afwas.

Van Herfstvakantie

“Ik wil niet wandelen in het bos”

Zaterdagochtend kraaien de hanen al vroeg. Wel tachtig keer, tellen de kinderen. Ik vind de boosdoener die mij die nacht heeft wakker gekieteld. Er ligt een dode oorwurm in mijn bed. Gelukkig kietelt ie nu niet meer. De kinderen zijn snel uit bed. Ze gaan kijken bij de boer terwijl hij de koeien melkt. Later ga ik met Myrthe nog knuffelen met de konijnen in het konijnenhok. En als we het aandurven om het hangbuikzwijn aan te raken, terwijl hij staat te snuiven met zijn kleine slagtanden. Dan ontdekken we dat hij ook kan spinnen als een poes. Hij draait zich op zijn rug opdat we ook zijn harige, modderige, harde buik kroelen. Het is bijna hilarisch. Wouter stuitert inmiddels met de grote skelter voor 4 personen over het terrein en de naastgelegen weg. Die vind andere dingen leuk. Maar het aller leukst vinden ze beiden dat ze op het paard mogen rijden, in draf. Echt stoer.

Van Herfstvakantie
Van Herfstvakantie

Omdat het zulk lekker weer is en we niet zo vaak in Drente zijn, willen we de middag wandelen in het prachtige gebied (Dwingeloosche Heide). Met veel moeite krijgen we de kinderen mee van de boerderij. We gaan naar een lokatie van natuurmonumenten en kiezen een wandeling van 5 km. Helaas bedenkt Wouter net nadat we zijn vertrokken dat hij een bos echt niet leuk vind. Chagrijnig loopt hij achter ons aan te sjokken. Hij heeft honger en ontzettende dorst, want hij heeft in de auto gezien dat ik capri sun en perpernooten bij me had. Maar ja die heb ik in de auto laten liggen. Daarom is het bos nu echt heel erg stom. Net als al die stomme paddenstoelen, met rood en witte stippen. Maar uiteindelijk zit ie met Myrthe alweer te geiten en te spelen in het gras, met 6 jaar kan ie dat toch niet lang vol houden in deze heerlijke omgeving.

Van Herfstvakantie

Einde van de middag beginnen we aan de hutspot. Vuur maken en penen en uien klein snijden en koken op het vuur (drie kwartier) vraagt om een goede planning qua tijd. Na het eten halen we nog een ijsje in de winkel. Myrthe vertelt dat de hond van 12 jaar oud 4 dagen geleden net jongen heeft gehad. Ja die wil ik ook wel zien. We mogen bij de boerin even binnen komen en Myrthe pakt doodleuk zo’n lief klein hondje van de tepel af. Het diertje is kleiner dan je hand en piept, uiteraard. Moeder kijkt not amused en ik ben verrast dat Myrthe dit allemaal zo durft te doen. Maar wat zijn ze ontzettend lief die kleintjes en wat begrijp ik Myrthe goed dat ze heel graag zo’n hondje zou willen. Maar ja met onze plannen is iets anders dan een zeehond niet echt handig!

Van Herfstvakantie

“Hottub in de regen”

Dit keer had ik geen oorwurm in de nacht. Maar er klonk ineens een ontzettende knal. Ik zat recht overeind in bed en wist direct wat het was. De deurtjes van de bedstee waren open gegaan door de wind en Wouter was uit de kast gevallen. Hij lag versuft op de grond, had niet helemaal door wat er was gebeurt. Snel weer onder de wol en ik vraag me af of hij nu nog weet wat er is gebeurt.
De hanen houden geen rekening met het feit dat de wintertijd is ingegaan. En als het licht wordt kraaien ze er dus weer flink op los. Tja daarna worden de kinderen dus ook niet meer stil in de kast. Dus dan maar opstaan.
Van Marian krijgen we weer een enorme mand met onze ontbijt spullen. Weer 3 heerlijke broden, jam, eitjes, meloen en wat al niet meer. We hadden al over van gisteren, wat een hoeveelheden zijn het. Na het ontbijt oefent Myrthe nog even haar boekbespreking, voor maandag op school. Het gaat over Sam Schoffel zoekt het uit van Paul van Loon. Het verhaal zit er wel in, maar ze moet wel oefenen met duidelijk praten. Het hoofdstuk dat ze voorleest gaat erg goed en krijgt verdiend applaus. Ze kan het al echt leuk. Ik hoop dat ze morgen niet te zenuwachtig is en dat het haar dan ook zo lukt.
Ondanks de regen en de wind zijn de kinderen al direct weer verdwenen op de boerderij. Ze mogen bij de buren mee in de hottub. Het ronde bad staat buiten de tent en stoomt van het lekkere warme water. Met het hele gezin en Myrthe en Wouter erbij zitten ze er allemaal in. Het ziet er heel gezellig uit terwijl de regen uit de lucht valt. Goed tijdverdrijf.

Van Herfstvakantie

28 aug. 2013 – Waterballonnen, want Wouter is 50

Posted on by
1

Zaterdagochtend 24 augustus was het wel echt vroeg opstaan (5 uur vertrekken). Dat zou de laatste tocht van Scheveningen naar IJmuiden en Amsterdam worden, terug naar onze huidige thuishaven.
De voorspelde oostenwind ( 15 knopen = 4 bft) stond helemaal goed. Het was éénmalig het zeil goed instellen om de 20 mijl naar IJmuiden af te leggen. De White Witch liep voor deze vakantie maximale snelheid van 9-9,5 mijl per uur. 7 van het schip zelf en 2 extra stroom mee. Voor een laatste tocht voor deze vakantie dus wel echt genieten en de stuurautomaat kreeg geen kans om dienst te doen.
Terwijl we langs onze vriend Volkert voeren (Zandvoort) om 8 uur in de ochtend, wilden we nog even een sms sturen. Gewoon alleen onze positie van ons schip op onze site, voor de grap. Maar dat lukte helaas niet. Het visserschip De Iris uit Urk gebruikt nog steeds onze mmsi code en dan is alleen de positie van de Iris zichtbaar en niet van de White Witch. Balen en maar weer eens die visser bellen, dat zijn mmsi code echt niet correct is en er nu echt uit moet. Agentschap geeft de officiële codes uit maar doet zelf niets aan handhaving van gebruik. Lekker is dat!

Vanaf IJmuiden is het dan saai over het Noordzeekanaal op de motor twee uur lang brommen. Om mijn eigen humeur een beetje in toom te houden (ik word heel chagrijnig van een vakantie die voorbij is) ben ik toen het schip van binnen gaan schoonmaken en opruimen.
We lagen om 11 uur weer in de thuishaven te Amsterdam. Alle schepen liggen op een andere plek ter voorbereiding van de HISWA. Ook het officiële gebouw is gedurende onze vakantie officieel open gegaan en we gaan even kijken bij de mooie nieuwe toiletten en bij het restaurant. Het ziet er allemaal heel mooi uit. Maar er wordt nog hard gewerkt om alles over twee weken echt af te hebben met tenten en al. Onze auto blijkt gelukkig niet weggesleept te zijn van de parkeerplaats, zoals we dachten toen we de spoedmail van onze havenmeester in Londen ontvingen. Maar ja even je auto weghalen terwijl je op vakantie bent lukt niet. Maar we hadden hem zo netjes aan een zijkant weggezet dat het kennelijk in alle voorbereiding voor HISWA toch niet nodig bleek. We krijgen zelfs gratis toegang tot de HISWA, omdat we onze ligplaats hier hebben. Dat is erg leuk voor Roelof en mij.

Tja en dan is het inpakken en wegwezen. Het is even zoeken naar het adres in Haarlem aan het Spaarne waar Wouter zijn feest geeft omdat hij vijftig is geworden. Nu we zo vroeg terug zijn willen we dat feest natuurlijk niet missen. Mooie afsluiting van onze vakantie met lekkere tappas en gezellig met vrienden. De kinderen genieten van het weerzien met Jorik, Marijn, Yisak en veel anderen en mogen zelfs tijdens de boottocht door Haarlem zelf de rubberboot besturen. Ze raken door het dolle als er met waterballonnen spelletjes worden gedaan. Ik doe dus maar even of ik niets zie van die 10 cm water die inmiddels ook in de wc staat waar de ballonnen bij het fonteintje worden gevuld. En ik heb ook niet gezien dat 1 hele volle waterballon midden in de wc uit elkaar spat. Echt droog waren de kids al niet meer en als het in de avond dan met bakken uit de lucht komt maakt ze dat niets meer uit, ze blijven lekker buiten spelen. Maar Roelof en ik hebben moeite om onze ogen open te houden en nemen ze gauw mee terug naar huis.

27 aug. 2013 – Schoenen onder het zand

Posted on by
1

Vrijdag 23 augustus hadden Roelof en ik afgesproken om heel vroeg op te staan, voor stroom mee en wind uit de goede hoek. Gelukkig deden we nog een laatste windcheck voor we gingen slapen. En het bleek gunstigere wind als we later weg zouden gaan. Heerlijk uitgeslapen dus.

De kinderen waren direct uit bed al naar het speeltuintje vertrokken. Ze gingen een verassing bouwen. Later mochten we komen kijken. Wouter had geïnspireerd door het boek “Dummie de mummie” een Egyptische piramide gebouwd. Het was een hele moderne ronde vorm; niet bekend uit de oudheid. Myrthe had duidelijk beelden mee uit Londen en had haar eigen versie van de Tower bridge gemaakt. Ze waren niet weg te slepen uit de zandbak, dus Roelof en ik hebben de boot klaargemaakt voor vertrek en hebben ze zo lang mogelijk laten spelen.
En toen vertrokken we uit Stellendam naar Scheveningen. In de sluis deden zich weer bijzondere taferelen voor van hoe je het niet moet doen, zowel bij een zeiler als een strijkijzer. Gelukkig voeren ze niet bij ons binnen!

Eerst moesten we 7 mijl het betonde slijkgat volgen, voordat er weer voldoende water onder onze kiel stond en we richting Rotterdam konden koersen. Met alle schepen uit de sluis gingen we dus door de smalle geul en gelukkig konden we dat nog redelijk zeilend doen zonder het gedreun van de motor. Het was een beetje heiig, maar de wind stond precies goed om naar Scheveningen te komen. De oversteek van de Maasmond was rustig. En we waren eigenlijk zo in Scheveningen. Daar kwamen we mooi rond etenstijd aan dus snel de boot afmeren en op naar een strandtent.
Probleem was dat de kinderen hun schoenen niet konden vinden. Ze bedac, Zandbak, Schoenen onder het zandhten dat die nog in Stellendam waren bij de zandbak. Met enige gene hebben we de havenmeester van Stellendam opgebeld en gevraagd of hij net voor de glijbaan in de speeltuin twee paar schoenen uit de zandbak zou willen uitgraven. Hij heeft het nog gedaan ook voor ons. Echt service. Die moeten we dus nog een keer terughalen.
Dus Wouter met een paar mooie paarse keens van Myrthe en Myrthe op waterschoenen alsnog vertrokken naar de strandtent. Jammer genoeg was de keuken dicht (te weinig personeel) en konden we alleen drinken bestellen. Maar we mochten het oplossen door een patatje verderop te halen en bij de strandtent op te eten. Maar eerst moesten we de kinderen nog uit zee halen. Zonder ons mogen ze naveldiep in het water, maar die navels van hun zitten op een hele gekke plek, ergens bovenop hun kruin. Dat was dus wel even een ernstig gesprek.

12 aug, 2013 – Rivierklei op de Ore en Deben

Posted on by
Reply

Bij Orford lagen we eigenlijk aan de allerbeste Mooring. Het was de buitenste mooring, kortom we lagen midden in het natuurschoon met grutto’s, scholeksters en allerlei soorten meeuwen. Niks geen ander geluid als het bladstil is.
In de ochtend zitten we nog druk rond de navigatietafel om te bepalen of we echt wel Woodbridge aan de river Deben kunnen bereiken. De haven ligt achter een geheel droogvallende drempel en rivierbedding. Maar volgens de pilot moet het kunnen tussen een uur voor en na hoogwater. Dus we wagen het er op.
Maar eerst een goed ontbijt met brood van de bakker uit Orford. Die had allemaal prijzen gewonnen met bakken van brood en lekkers. Nou daar kan zelfs ons friese bakkertje in Leiden nog wat van opsteken. Na het ontbijt is het nog geen vertrektijd. En de rivierbedding ligt maar op ca 20 meter afstand van de boot. Kortom de kinderen houden het niet meer. De zwemkleren moeten aan en het surfboard komt te voorschijn. Maar ja voordat de kinderen een natte teen hebben lig ik al in het water en dat is bijzonder, want het is best fris. En dan met zijn drieen op naar de kant. Die is vooral aantrekkelijk vanwege de klei. Stevig, doch zacht en drassig rollen de kinderen er al gauw in. Ik zei nog niet je haren, maar dat was al te laat. Het oergevoel roept en we hebben ontzettend veel pret. Maar als onze lippen blauw worden gaan we weer naar de boot en proberen de klei er weer af te spoelen.

Daarna vertrekken we en varen de rivier Ore weer af. Buiten op zee staat toch nog 20 knopen wind (5 Bft). We hebben een rif in het zeil en we hoeven maar 1 uurtje langs de kust naar het zuiden te zakken, daar begint de river Deben al weer. We zetten koers de rivier in. Ook hier ligt weer een grind drempel dus we houden ons netjes aan de route van een recent kaartje van internet en de boeien. Vlak voor we de rivier invaren halen we het zeil weg. Ik dacht laat ik het zeil even netjes leggen op de giek en ben lekker bezig trek ik me daar toch ineens een scheur van 30 cm in het zeil. Ik schrik me rot, zo makkelijk en snel ging het. Even later vertel ik het aan Wouter die binnen in onze hut ligt te pitten. Nou zegt hij, dat geeft toch niet. Dan varen we toch lekker op de motor!!!!

Maar ja we zijn toch al de hele week reparaties aan het doen, dus deze kan er ook wel bij.
Inmiddels is de route over de Deben rivier langs enkele plaatsjes weer erg mooi. We moeten wel af en toe zoeken naar de boeien om de juiste route te volgen en niet in te ondiep water terecht te komen. De boeien liggen tussen de moorings in waar allemaal schepen aan liggen en zijn daardoor niet overal even goed zichtbaar. Na 10 mijl de rivier op komen we met Hoog water (3 meter diepte) bij het plaatsje Woodbridge. Hier ligt een haventje wat ze 2 meter diep houden. Er ligt een soort drempel voor die we over moeten varen. Op de pijlstok die erbij staat staat dat er 2.3 meter boven de drempel staat. Dat moet dus prima gaan met onze diepgang van 1.9 meter. We krijgen een mooi plekje in de haven vlak bij de uitgang. Dat blijkt wel erg leuk te zijn, zeker als we even later bij laag water weer 2 meter gezakt zijn en er een soort waterval uit de havenmonding ontstaat (de dam wordt nu zichtbaar die 2 meter waterdiepte in de haven vasthoudt). De rivier valt nu helemaal droog buiten de haven en er lopen allemaal witte reigers in de drek. Wij lijken ook een beetje scheef te staan, misschien toch iets weggezakt in de modder…, maar de haven valt dus niet droog. Dit is echt leuk en smaakt steeds naar meer!!!

23 juni 2013 – Anode zoek…

Posted on by
Reply

We zijn druk bezig om het schip aan de buitenzijde te schuren en poetsen met was. En we laten iedereen meedenken hoe het komt dat een ring van de sail drive is aangevroten (aluminium is gecorrodeerd). Dat heeft Harry de vorige eigenaar nooit gehad. Wij hebben dus iets verandert ten opzichte van vroeger. We hebben vier mogelijke oorzaken bedacht: 1. wij liggen altijd aan de walstroom (lag de boot hiervoor niet), 2. wij liggen nu op zoet water (vorige eigenaar had de White Witch op zout water liggen, 3 de anode aan het eind van de schroef is er afgevallen of 4. de ring die is aangevreten is ook een anode. Maar het gekke is dat er nog een anode aan de achoef zit, maar die is niet aangevreten en het aluminum van de sail drive wel. We vragen aan een monteur van Schaap Shipcare om mee te denken en de aluminium ring te vervangen en om te controleren of we op zoet water andere anodes nodig hebben. Maandag gaat de monteur er naar kijken.

Zo koffietijd is voorbij.
Als de regen nu ook weer stopt, kunnen we weer verder.

20130623-222042.jpg Gecorrodeerde ring van de sail drive, is dit een anode?

20130623-222102.jpg Hoort er op het einde van de schroef ook een anode..

20130623-222110.jpg Met ondergaande zon kan zo’n overtrekkend buitje ook een mooi plaatje opleveren….

24 juni 2013 – Update: Gisteren met de werf Schaap Shipcare gebeld. Het aangevreten stuk aluminium is ook een anode van de sail drive. Dus dat dat er zo uitziet is normaal. Volgende week wordt er een nieuwe opgezet. Daarvoor moet de schroef er dan wel vanaf. Op het einde van de schroef komt ook een anode van aluminium ipv zink omdat we Amsterdam op zoet/brak water liggen. (Zink op zout water, aluminium op zoet en/of zout water, magnesium op alleen zoet water). Weer wat geleerd.

Minder goed nieuws was dat de monteur vond dat er (te?) veel speling in de schroefbladen zat. Het is een vaanstand schroef waarvan de bladen kunnen draaien zodat de schroef nauwelijks wrijving heeft met het water als je zeilt. Afgesproken dat ze daar nog goed naar kijken als de schroef er volgende week af gaat.

20 juni 2013 – Antifauling

Posted on by
1

Vrijdag 21 juni 2013
Zo dat was een mooie nacht op het IJsselmeer.

Gisteravond zijn we om 22.30 uur uit Amsterdam gevaren. De Oranjesluizen en brug gaan dan op verzoek open (in de ochtend schutten ze niet tussen 7 en 9 uur). Het weer leek in de nacht ook beter te worden, geen wind (dus op de motor) en vooral geen regen of onweer.
Wouter lag al lekker te slapen. Op koffie, thee, m&m’s en kaas was het een leuke tocht naar Lelystad. Het leek af en toe mistig, dus hebben we de radar ook eens gebruikt. We zijn wel buiten de vaargeul gaan varen, want er was nog aardig wat vrachtverkeer en sommige boeien zijn onverlicht en die zie je dan toch pas relatief laat. Wel gaaf zo vlak water, de maan achter de wolken en nauwelijks zicht om je heen. De boot bleek een trekpleister voor de IJsselmeer vliegen en zat helemaal vol. Om 4.00 uur gingen we lekker slapen en lag de boot relaxed in Lelystad.

De volgende dag op naar ship care, zodat de boot op het droge kan. Maar eerst door de sluisen met 6,5 meter schutten naar beneden was spectaculair.

Tja en nu maar klussen. Antifauling, schroef in het vet, anode en kathode vervangen, enz.

30 april 2013 – Koninginnendag en Medemblik

Posted on by
Reply

Koningsdag 30 april 2013
Myrthe wil heel graag spullen verkopen. We hebben genoeg wat weg kan, dus dat is natuurlijk een uitstekend plan. Tegenover school in de Morswijk is een markt gepland vanaf 7 uur in de ochtend. Daar gaan we heen, alleen niet zo vroeg. Bolderkar volgeladen, op de fietsen gestapt en rijden maar. Het is erg gezellig en kneuterig, we kennen iedereen en spreiden onze spullen op een zeil. In de zon is het zelfs nog best lekker. De dj draait muziek en wij proberen de spelletjes, fiets van Myrthe, schoenen te verkopen. Myrthe heeft ook nog een stel oude onderbroeken mee (met gaten), maar die verkopen niet zo goed. We krijgen koffie van Jaap en Viev en verkopen een deel en kopen hetzelfde volume weer in om ons heen. Tegen 12 uur doeken we op en gaan we naar huis.

Thuis nog even de kroning gezien van Willem Alexander en dan op naar Amsterdam voor vakantie. De kinderen hebben weer zelf ingepakt, ben benieuwd. Heb dit keer zelf toch aanvullend wat mee aan broeken, want ze hebben geen wissel meegenomen.
In Amsterdam gaan we einde van de dag op stap voor een hap eten en even kijken wat er allemaal is. We stuiten op een groen park tegenover het station en daar lijkt wat te gaan gebeuren. We nemen plaats op de rotsen aan het water. En ja hoor daar varen ineens voor onze neus op 20 meter afstand onze nieuwe koning en koningin langs. Geweldig om even echt mee te maken. Heel leuk sfeertje in het publiek.

1 mei 2013; Medemblik
We varen af en gaan door de Oranjesluizen naar buiten. Dit keer drukker, met meer zeilers en ook meer mensen met kinderen aan boord. Duidelijk vakantie.
Het is een lekker windje 15 knopen, alleen we moeten een beetje opkruisen tegen de wind in. Bij Enkhuizen weer door de sluizen is spannender, want het is drukker en er staat best wat wind. Gelukkig is Roelof erg handig met het manoeuvreren en varen we steeds keurig aan en af. Maar er zijn behoorlijk wat scheepjes die niet op een achterspring weg varen van lager wal. Dan krijg je niet voldoende afstand van de kant en het schuren van polyester op de kade klinkt door merg en been.

Laatste stuk naar Medemblik staat korte golfslag en flink windje van 20 knopen. Het is al behoorlijk laat. We bellen de havenmeester en krijgen een plek toegewezen. We komen om 19.00 uur aan. De wind giert over de jachthaven en er zijn veel lijnen die tegen masten aan slingeren en kabaal maken. We gaan gauw ergens een hapje eten bij de Italiaan in de hoofdstraat.

27 april 2013 – De Stootboot

Posted on by
2

We zitten in de auto richting Amsterdam voor een weekendje zeilen. De kinderen hebben zelf hun spullen ingepakt dus het was relatief weinig stress deze ochtend. De Friese bakker heeft weer goede zaken gedaan, onze maagjes zijn gevuld en we hebben de rest meegenomen.
Myrthe vertelt dat ze de Dizzy Lizzy (vorig jaar gehuurd in Heiligenhaven) zo’n leuke boot vond. De naam alleen al sprak haar erg aan. Maar Roelof vraagt nog even door “waarom eigenlijk en was die boot dan leuker dan de onze”. Er volgt een volmondig “ja, onze boot is een Stootboot, als je rondloopt stoot je overal je tenen en je hoofd”. Dus nu heet onze boot bij de kinderen “De Stootboot”.
In de haven van Amsterdam aangekomen, weten we niet wat ons overkomt. Er lijkt een groot blik motor-yachten te zijn opengetrokken en de haven ligt geheel vol zelfs aan de buitendam (om de golven te weren) liggen schepen, zo te zien van een motorbootvereniging. De haven leeft en iedereen kent elkaar en het heeft iets erg gezelligs. De club is speciaal gekomen voor koninginnedag. Maar wij vertrekken zo snel mogelijk, want we willen stroom mee op de Noordzee naar Scheveningen.
Myrthe moet even getroost, want ze is haar tas vergeten mee te nemen. Tja ik heb belooft me niet met de bagage te bemoeien en ik heb woord gehouden. Gelukkig liggen er nog wel wat dingen in haar kastje en heeft ze haar jas mee. Verder liggen er op alle banken en tafels schroefjes, draadjes, gereedschap enzovoort. Maar we laten de boel de boel en vertrekken. Op het Noordzeekanaal hebben we genoeg tijd om op te ruimen.

Het is nog best fris buiten in de wind. Na de sluizen bij IJmuiden zetten we koers naar het zuiden en zetten een bulletalie, want we varen een beetje gijpkoers, windje mee. Bij IJmuiden varen we tegelijk met 4 andere zeilschepen naar buiten, maar er is maar 1 die dezelfde koers neemt als wij richting zuid. We hebben anderhalf knoopje stroom mee en varen met 7,5 knoop naar Scheveningen. Boven land staan stapelwolken en boven zee hangen alleen wat veren en we genieten dus volop van de zon, heerlijk.
Nabij Katwijk bel ik mammie, even doorgeven dat onze ETA 16.00 uur is. Wel geinig sta je aan het roer, midden op zee te bellen; alleen voor mammie is het lastiger, want de wind maakt het minder goed verstaanbaar. Maar ze komt eraan.
We stuiteren door richting Scheveningen en moeten daar gijpen. Dat geeft ineens stress, ik heb buiten de fok niet onder controle, de boot hangt ineens scheef op zijn kant, binnen vliegt een enorme la eruit met spullen en de kinderen gillen. Als de fok weg is moet Myrthe nog even op verhaal komen. We zeilen op het grootzeil de haven in en strijken in de eerste haven. We worden opgeroepen omdat er eerst nog een schip door ‘de Pijp’ komt dus we wachten even waarna we vastleggen aan de passanten steiger, best lastig, want deze ligt aan hoger wal en we worden er hard weggeblazen.
Maar we zijn nog vroeg in de middag en hebben dus nog lekker de tijd. Mammie weet ons te vinden en ziet voor het eerst ons schip. Wel heel erg leuk dat ze nu een beeld krijgt waar we in varen en volgend jaar een heel jaar mee weg zijn. Eerste indruk stelt haar geloof ik niet helemaal gerust: “Jeetje gaan jullie daarmee de grote oceaan op?” We drinken wat en laten de binnenboel zien en gaan daarna naar de strandtent Catena bij de zuidpier. De kinderen leven zich uit in het zand en we eten een hapje.

20130428-090246.jpg