Na vier dagen en drie nachten komen we woensdag aan het einde van de dag in dichte mist aan in Lerwick. In de mist heeft onze radar het helaas begeven (scherm werd helemaal rood en daarna was er alleen nog “sneeuw” te zien…). Er komen verschillende schepen vanuit Lerwick die via de misthoorn hun positie kenbaar maken. Gelukkig heeft vrijwel iedereen hier AIS waardoor we toch een goed beeld hebben van wat er om ons heen vaart. Eén schip komt recht op ons af met achttien knopen. Aranka is overtuigd dat het een douane boot is. De paspoorten liggen al klaar… Even later zien we ook de lengte en blijkt het toch een groot vrachtschip te zijn dat vanuit de Faeröer eilanden richting Denemarken vaart. Ik roep hem op 5 NM. Nadat er gevraagd werd wat onze positie was, werden we opgemerkt en konden we netjes “port to port” passeren.

Gelukkig trekt de mist op als we het havengebied van Lerwick binnenvaren, Er staat een stroom van 2 knopen mee en er komt nog één enorm cruiseschip naar buiten en daarna is het verder rustig. In het eerste haventje (Small boat harbour) dat we proberen liggen aan de buitenzijde overal kleinere bootjes. Om daar nu met 19 ton aan af te meren is minder handig. Gelukkig is er aan de andere zijde van de pier in het “Albert Dock” nog plek langszij de “ONWO ONOC” een 40 ft Ovni. Het havenkantoor is inmiddels gesloten maar van onze buren kunnen we de sleutel lenen van de Lerwick Boating Club waar we heerlijk kunnen douchen. In de bar ontmoeten we ook nog een Brit die hier ook rondvaart en ook onlangs een Bestevaer heeft geschipperd en het erg leuk vind dat hij hier nu ook een Betevaer uit Makkum ziet. ‘s-Avonds lekker Fish & Chips gesnackt en daarna heerlijk gaan slapen op een boot die stil ligt in de haven.

Onderweg naar de Shetland eilanden wou de motor weer eens niet starten… zucht! Eerder hebben we dat probleem ook gehad, toen hielp -tijdelijk- het vervangen van de start accu. Inmiddels heb ik afgelopen winter ook het startrelais vervangen, maar er is dus blijkbaar nog een ander probleem. Vrijdag haal ik daarom de startaccu los die we op de fiets meenemen naar DH Marine, die de accu doormeten. Conclusie: de accu is nog goed. Had eigenlijk liever gehad dat ie slecht was, dan had ik tenminste een oorzaak… Nu blijft het gissen, meestal doet de motor het prima, maar soms niet en als je hem dan net echt nodig hebt…. Dus onder het motto een nieuwe start accu is altijd beter dan een van 5 jaar oud vervang ik de accu toch maar. We hoeven hem niet op onze vouwfietsjes mee te zeulen want hij wordt in de haven afgeleverd. Nu maar hopen dat het helpt.

‘s Middags gaan we naar het museum van Lerwick. De Shetland eilanden hebben een rijke geschiedenis. Wat ik niet wist is dat de Shetland eilanden lang-lang geleden bij de Zuidpool lagen, vast aan America (laat Trump het maar niet horen ;-)). Heel veel later in de pré-historie waren de Picten de eerste bekende inwoners van de Shetland Eilanden die in de 8e en 9e eeuw werden verdreven door de Vikingen. Ik begrijp dat er weinig is overgebleven van de Picten… Rond 800 verschijnen de eerste Noorse nederzettingen. Later worden de Shetland eilanden eigendom van Denemarken en weer later wordt ze door de Deense koning als onderpand gegeven aan Schotland voor het huwelijk van zijn dochter met koning Jacobus III van Schotland. Schotland heeft het daarna nooit meer teruggeven en dus is het nu nog steeds onderdeel van de Schotland (UK).

Na het museum fietsen we naar de westkant van het Eiland naar Scalloway. Het is heerlijk weer en we zien alle kleuren groen om ons heen. Alhoewel de haven aan de westkant van het eiland een gunstiger plek is om naar de Faeröer eilanden te vertrekken zijn we toch blij dat we in Lerwick liggen. In Scalloway is echt heeel weinig te doen. Als we bij de haven zijn zien we dat over 10 minuten de bus naar Lerwick vertrekt, fietsjes opgevouwen en dan zijn we ook weer zo terug.

Vrijdag vertrekken we om 9:00 uit de haven. Gelukkig let Aranka beter op dan ik zodat we nog net de betonde geul in kunnen varen voor we door de stroom op een ondiepte worden gezet. We ankeren om het hoekje in de baai “Aith Voe” op het eiland Bressay waar we samen met een ander niet bemand jachtje liggen omringt door heuvels, weilanden en enkele boerderijen. Zeker met de zonnen stralen die door de wolken komen is het echt een prachtige ankerplek met alleen gefluit van de vogels en het ruisen van de wind. We laten de bijboot in het water en laden onze vouw-fietsjes erin en varen naar de kant om naar het vogel eiland Noss te gaan waar de grootste kolonie Jan van Genten van de UK schijnt te broeden. Na ca drie kwartier heuveltje op – heuveltje af zijn we bij de veerboot (rubberbootje) naar Noss. Aan de overkant wappert een rode vlag, daarom vaart het bootje niet. Of het nou komt door de golven of de wind, ik weet het niet maar het water is zo vlak als een spiegel. Samen met wat andere teleurgestelde vogelaars lopen we terug naar onze fietsjes waar we onze meegenomen lunch dan maar met uitzicht op Noss opeten. De rest van de dag luieren we een beetje aan.

Zaterdag vertrekken we vroeg om 5:30. We varen eerst alsnog naar Noss, misschien te veel golven en wind voor het veerbootje, maar niet voor ons. We motoren een paar mijl tegen de wind en hebben dan een prachtig uitzicht op de kliffen van Noss die inderdaad vol met vogels zitten. We worden omringt door Jan van Genten die mooi fotogeniek om onze boot heen cirkelen. Ik weet niet of ze ons nu net zo interessant vinden als wij hen met interesse bekijken of dat ze ons gewoon weg willen jagen. Hoe dan ook mooie gelegenheid om foto’s te maken.

Daarna varen we door naar Balta Harbour op het meest noordelijke eiland Unst. De wind van achteren, stroom mee varen we tussen de 7 en negen knopen met een heerlijk zonnetje. We hebben te veel stroom, als de accu’s vol zitten draait de Watt&Sea stroom generator die achter de Beluga hangt “in zijn vrij” en begint geluid te maken. Omdat ook het brood op is een mooi moment om de broodbakmachine te voorschijn te halen en een brood te bakken. Kortom aan boord van de Beluga geen last van netcongestie. Als we rond 12:00 de ankerplek opvaren zien we de ONWO ONOC ook weer liggen. Ze blijken een probleem met de motor te hebben. Als we even later naar de kant toe gaan vragen we naar een engineer en appen het telefoon nummer door. Daarna bekijken het beroemde bushokje van Baltasound geheel in “Alice in Wonderland” stijl. We krijgen een lift naar Haroldswick waar we het museum “Unst Boat Haven” bekijken met klassieke bootjes uit Unst. Daarna drinken we -veel te zoete- chocomel met wel een lekker gebakje in “Victoria’s Vintage Tea Rooms” en krijgen een lift terug naar Baltasound. Daar bekijken we nog een Botanic Desert Garden “Keen op Hamar Nature Reserve” met allerlei bijzondere woestijn plantjes waaronder de Cerastium Nigrescens ook wel bekend Shetland-muisoor dat alleen op Unst voorkomt. Het lukt ook nog om was verse melk en vlees te kopen voordat we met het bijbootje weer terug varen naar de Beluga.

Het valt ons op hoe ontzettend vriendelijk en relaxed de mensen hier zijn. Iedereen neemt rustig de tijd voor je en probeert je oprecht te helpen. Past mooi bij onze onthaasting na een week alles nog even snel snel snel alles regelen voor vertrek.

Bij de ONWO ONOC zijn de motorproblemen gelukkig opgelost. Ik help ze nog even met een oliepomp. Zij vertrekken net als wij morgen ochtend (7 juni) richting de Faeröer eilanden. Het weer ziet er goed uit, wat regen in het begin, maar later klaart het op.