Vrijdag 10 juli varen we vroeg het Hesteyrarfjordur uit (Het Hornstrandir National Park, helemaal in het noord westen). Van dit fjord is twee blogjes terug een drone filmpje gemaakt.

Er komt helaas komende dagen veel wind aan uit het zuiden. Dus we proberen tijdig in Isafjordur te liggen, om de kids op te halen uit Reykjavik.
Isafjordur ligt op een soort schiereiland, met de binnenhaven voor yachten helemaal aan de binnenzijde. Het ligt dus super beschut tussen enorme bergkammen. In één van de bergkammen zit nog een enorme trollenzitje. Als je het ziet kan je het je helemaal voorstellen.
Eerst gaan we aan een mooring liggen. Maar we spreken de havenmeester (ook een zeiler en geweldig aardige vent) en met de windverwachting komende dagen liggen we in de haven toch beter beschut. Dus daar gaan we aan de hoge kade liggen aan de banden, met Isuma naast ons, beschut achter een paar grote visserschepen. Het getijverschil is 1,5-2 meter toenemend richting springtij op 16 juli.

We verkennen het stadje. Er is een zwembad (voor het socializen met IJslanders in de hot tub). We hebben op loopafstand een Netto supermarkt (en een Bonus in het volgende dorpje, maar dan moet je stukje liften). Elke dag ligt er een ander Cruise-schip (soms zelfs 4 tegelijk) en lopen de vakantiegangers langs, we hebben een hoop bekijks en sommige Nederlanders vinden het geweldig leuk te zien dat we hier zeilend zijn gekomen.
De oude huisjes zijn schattig en dateren nog uit de 19e eeuw, vaak van echt hout gemaakt. Maar veel huisjes hebben gewoon geschilderde golfplaat aan de buitenzijde. Aan het einde van de straat ligt een museum, waar wordt uitgelegd hoe de IJslanders hier vroeger leefden. Het filmmateriaal wat ze laten zien maakt het levensecht. Isafjordur is commercieel groot geworden door de visserij, waar iedereen een rol in had. Vroeger werd de vis vooral gedroogd, totdat invriezen mogelijk werd.
We wandelen rond het fjord en Roelof en ik maken nog een schitterende fietstocht, over een oude weg, die nu is afgesloten voor verkeer, naar Bolungarvík. Prachtig langs de kust, langs hele steile kliffen met enorm veel broedende meeuwen, maar de weg is op veel plekken weggeslagen door vallende rotsblokken. Begrijpelijk dat er nu een tunnel is aangelegd, waar al het autoverkeer nu door rijdt. Terug krijgen we een lift van Oekraïners, zodat we niet tegen de wind terug hoeven te zwoegen.

Zondag 12 juli hebben we een auto gehuurd om de kinderen op te halen, groot genoeg voor 3 kids op de achterbank en alle bagage. Roelof en Ronne vertrekken zondagmiddag richting Reykjavik. Ze doen ca 3-4 uur om de fjorden uit te rijden naar de ringweg 1. Onderweg waait de zee over de weg heen (enorme harde wind). Bouke en ik zijn ondertussen vooral bezig om onze schepen heel te houden, want nu slingeren ze heen en weer door de harde valwinden.
Ronne en Roelof overnachten ergens in de buurt van Reykjavik, omdat de kids heel vroeg landen op het vliegveld.
Achteraf horen we dat onze kinderen afgelopen nacht dwars door de wekker zijn geslapen. Ze logeerden bij onze buren in Leiden en om 03:00 uur zijn ze gewekt en zelfs afgezet op Schiphol. Wat een mazzelaars, hierdoor hebben ze hun vlucht gehaald.
Onderweg door IJsland (ca 6-7 uur rijden van Reykjavik naar Isafjordur) hebben ze helaas veel regen, maar komen ze ook langs een paar unieke locaties, zoals een natuurlijke warme waterbron en langs de Dynjandi watervallen. Toch vast wat mooie eerste indrukken.
Gezellig dat ze allemaal zijn gekomen en een deel van onze avonturen gaan meebeleven.

Met zijn allen samen eten en voetbal kijken (Frankrijk-Spanje). Een deel werd vrolijk en een deel erg treurig.

Onderstaand een paar mooie huisjes uit Isafjordur en omgeving.

Omdat we de auto voor twee dagen hebben gehuurd, kunnen we dinsdag nog wat rondrijden en de omgeving bekijken. We gaan in ieder geval langs het kleine visserplaatsje Flateyri. Behalve een hele oud boekenwinkeltje, heeft een artiest (Jean Larsson) op veel van de huizen een schildering gemaakt. merendeel zijn van de hier veel voorkomende vogels).
Het dorp is in 1995 door een grote lawine getroffen, waarbij 20 inwoners zijn gestorven. dat moet echt impact hebben gemaakt in zo’n kleine gemeenschap. In 2020 is het dorp weer door een grote lawine getroffen. En we zien op de steile hellingen rondom dat er heel hard wordt gewerkt aan een lawinedam, om het dorp beter te beschermen.
We rijden ook nog naar een hoog uitzichtpunt bij Bolungarvik. De gravel-weg loopt heel steil omhoog (10%), maar we zien niets behalve veel sneeuw en wolken. Toch indrukwekkend om even te doen….