Otter gespot

Donderdag 4 aug varen we van de ankerplaats bij Langøya in de Tønsbergfjorden naar buiten en richting Risør een kleine 50 nm naar het zuidwesten. Dit is een stuk waar vaak wind uit het zuidwesten staat en dus tegen, en daar houden we niet van. We hebben geluk, er is zuiden wind en we kunnen het grootste deel van de tocht zeilen, het is ook nog prachtig weer en gelukkig doet de stuurautomaat het weer als vanouds, eigenlijk iets beter want hij maakt minder geluid nu de olie voor de hydroliek is bijgevuld.

Vlak bij Risør knopen we onze boten vast aan de rotsen bij Bommmen, dwz de Bo knoopt vast aan de rotsen en de Hasta Luego en de BELUGA gaan langszij. De doorgang waar we in liggen is wel een stuk smaller geworden, maar er zijn ook nog andere ingangen naar de ankerplaats. De volgende dag zien we hier een otter 🦦.

In Risør is het houten boten festival, een soort kleine Hiswa met houten bootjes en veel gezelligheid en ‘s avonds live muziek van oa Pink Floyd en Dire Straits, helemaal prima dus. Verder maken we er nog een wandeling naar een uitzichtpunt over de stad. Vrijdag avond Coppen we vlak bij de ankerplek op een prachtig steigertje met picknick tafel. Als de zon onder is wordt het wel koud. ‘s avonds steek ik daarom even de kachel aan, wil eerst niet lukken…. schoorsteen zit er niet op. Daarna drinken we nog koffie samen met de bemanning van de Bo en de Hasta.

Zaterdag 6 aug. varen we door naar een prachtig ankerplekje vlakbij Lillesand, bij het eiland Skauerøya. Wouter en Myrthe hebben gelogeerd op de Hasta Luego en varen daar vandaag ook mee, dus het is (heerlijk 🤭) rustig aan boord. De wind is gaat de hele dag aan en uit, dan weer 10 kn dan weer 22 kn, maar toch schieten we aardig op. Maar om drie uur in de middag zijn we er ook wel klaar mee, (rif erin rif eruit) en zijn we blij dat we ons ankerbiertje verdiend hebben.

Prachtige oversteek naar Grebbestad 🇸🇪

Nadat we BELUGA 9 juli hebben terug gevaren vanuit Makkum waar bij KM Yachtbuilders nog een paar laatste verbeteringen zijn uitgevoerd vertrekken we een week later vanuit Enkhuizen richting…. Ja waar gaan we eigenlijk naar toe? Donderdag was het idee om naar de Scillies te varen met de Bo en de Hasta Luego. Maar vrijdag lijkt die zeldzame oostenwind al een stuk minder lang door te staan. Dan toch maar naar Wight, de kanaal eilanden of toch naar Zweden. Uiteindelijk besluiten we na het nodige ge-app, gebel en ontbrekende paspoorten dat we richting Zweden gaan en dinsdag vertrekken als er een goede ZO wind staat.

Onderweg van Enkhuizen naar Amsterdam “op twee oren” met de kluiver uitgeboomd met de nieuwe spinnakerboom.

Via Amsterdam – waar we overnachten langszij de Bo – varen we zondag naar IJmuiden, een haven met ietwat vergane glorie maar ook met een heerlijk strand om de hoek. Maandag varen we naar Texel met weinig wind maar het eerste stuk kunnen we nog zeilen met de spinnaker. Bij Texel ankeren we in het Molengat, iets te zuiden van de west-kardinaal Bunker 1, waar we met dit vrijwel windstille weer heerlijk liggen. Als we aan land gaan blijken we voor een naakstrand te liggen tot grote hilariteit van onze pubers.

Op weg van IJmuiden naar Texel hijsen we voor het eerst de Oxley Levante Spinnaker.

Dinsdag 12 juli vertrekken we vroeg om zes uur. In het begin is er nog niet veel wind en varen we net 4 tot 6 knopen met de stroom mee. Maar al snel neemt zowel de wind als de stroom toe en om 12:00 varen we tussen de 8 en 9 knopen op een totaal vlakke zee met een ruime wind 3-4 Bft uit het zuid oosten. In de komende 24 uur leggen we ruimt 200 nm af met de BELUGA en zijn we al bij Thyborøn. We genieten enorm van de tocht en de BELUGA vaart heerlijk. We varen heel gelijk op met de Hasta Luego die we nog steeds binnen een paar mijl met het oog kunnen zien. De Bo vaart iets verder vooruit maar is op de marifoon nog goed te bereiken. Toch een soort van gezellig dat je niet helemaal alleen vaart. Na Thyborøn wordt de wind minder en varen we een stuk met de spinnaker.

Als de wind in het Skagerrak toeneemt tot 20 kn halen we spinnaker weg en varen door “op 2 oren”. Fijn dat we de kluiver nu kunnen uitbomen met de nieuwe spinnakerboom. De wind blijft toenemen in vlagen en bij ruim 30 kn surfen we met meer dan 10 kn van een golf en lopen uit het roer waardoor we gijpen en de boot behoorlijke helling maakt. Gelukkig hebben we een bulletalie staan die de klap opvangt maar ook breekt als het volle grootzeil eraan trekt. Grootzeil naar beneden, en dan lopen we nog steeds 8 kn op alleen de kluiver. Wel even schrikken, gelukkig alleen een oude val van 12 mm geknapt en verder geen schade, maar dat kan met een klap gijp ook heel anders aflopen.

De wind blijft nog met vlagen komen van 30 knopen dus we varen nog even door op alleen de kluiver. Later als het rustiger is geworden gaan we weer verder “op twee oren”. Onderweg hebben we ook nog contact via de SSB met Idris op de Dixbay die helemaal in het noorden van Noorwegen vaart. De verbinding is prima.

Donderdag om 08:00 gaat de wind echt uit en moeten we de laatste 50 nm op de motor varen voor we aankomen in een prachtige baai Södra Dyvik, vlakbij Grebbestad.