Nederlandse barbeque in Ría de Arousa

Zaterdag aan het einde van de dag staat er een lekker windje (wel uit de verkeerde richting) en morgen is het windstil. Aangezien we een hekel hebben aan motoren besluiten we om zes uur ’s avonds het anker op te halen. We moeten sowieso weg want nadat we van de wandeling naar de vuurtoren terugkwamen liggen we aan lager wal. We maken een mooie tocht naar Muros waar de Antares ook ligt. We komen weer in het donker aan, maar dat begint ook te wennen, en als je goed oplet is het met de plotter ook prima te doen. ’s Avonds gaan wij nog gezellig naar Walewijn en Hedda op de Antares. Wouter en Myrthe gaan ook mee en kijken nog een film op de Antares.
Finistère - Porto Finistère - Porto
Finistère - Porto
Zondag hebben we een heerlijke rustdag. ´s Middags bekijken we Muros, een typisch Gallisch vissersplaatsje met leuke smalle steegjes en een oud kerkje. Als we terug naar de boot willen is het hoog water, en ligt de kikker waar onze dinghy aan vast zit wel erg ver onder water. Ook een auto die wat laag op de trailer helling stond geparkeerd is verrast door het hoge water… Wij gaan dus nog een kop koffie drinken, kunnen we meteen even internetten.
Finistère - Porto Finistère - Porto
Als we terug varen naar de boot komen we Hedda en Quirijn van de Antares tegen die richting speeltuin gaan. Wouter en Myrthe willen graag met Quirijn spelen en gaan met Hedda mee. Kunnen Aranka en ik mooi even naar de “tide mill” varen die aan de overkant van de baai ligt. Helaas is de tide mill dicht, maar toch leuk om te zien hoe ze hier gebruik maakten van het tij om naar ik aanneem graan te malen. ´s Avonds nodigen Wouter en Myrthe zichzelf uit bij Quirijn en dus eten we erg gezellig met zijn allen op de Antares. Als we terug varen zijn we net op tijd om nog mee te doen aan het boordnet, waar ook nog de Puff, de Tofino en de Ojala aan deelnemen. We spreken af om een Nederlandse strandbarbecue te houden bij Pobra do Carmiñal in Ría de Arousa.
Finistère - Porto
Maandag ochtend zijn de winkels weer open en ik begin met een lekker vers broodje te halen. Rond half één vertrekken we richting Ría de Arousa. We varen de Ría uit op de motor omdat er geen wind staat, maar zodra we bij Punta Queixal komen staat er een mooi briesje en lopen we met ruim vijf knopen naar het zuidwesten. Een ander (Frans) zeiljacht voor ons dat op de motor doorvaart, lopen we op en varen we voorbij. De wind trekt wat aan en het wordt een heerlijke zeildag langs een prachtige kust. Om de Ría de Arousa in te varen moet je of om Isla Sálvora heen varen of je kan via het Canal de Sagres en Passo de Carreiro tussen de rotsen door laveren. We zien op de AIS dat de Volonté en de Ojala ook heelhuids door deze passages zijn gekomen en bovendien is het hoogwater dus we besluiten door deze smalle (ca. 200 meter brede) passages te varen. Het is wel goed opletten want aan beide kanten liggen verraderlijke rotsen, maar het is ook een prachtig stuk kust en we komen er keurig doorheen, alhoewel de rotsen wel erg dichtbij voelen…
Finistère - Porto Finistère - Porto
Toen we aankwamen bij A Porbra Carmiñal werden we verwelkomd door Jesper en Thomas in de dinghy. Finistère - Porto ’s Avonds hebben we op het strand gebarbecued met de bemanning van de Volonté, de Puff, de Tofino en de Antares. Het was erg gezellig totdat Aranka met Myrthe uit het water kwam lopen en Myrthe een grote snee in haar voet had die behoorlijk bloedde. Gelukkig bleek Patrick van de Tofino EBHO opleider en wist hij het bloeden snel te stoppen. Daarna door de donkere steegjes met Myrthe op mijn rug gezocht naar een ziekenhuis. Uiteindelijk kwamen we bij een donker gebouw waar, na er twee keer omheen gelopen te zijn, Myrthe uiteindelijk een bel vond… En ja hoor daar kwam een vrouw aan in een witte jas. Het Nederlandse verzekeringspasje was voor haar in ieder geval ook niet eenvoudig, maar na een kwartiertje kon een vriendelijke meneer in een witte jas ons helpen. Engels spreken lukte niet, maar toen ik de pleister van de wond haalde was het ook wel duidelijk. Eerst werd Myrthe’s voet verdoofd met eindeloos veel prikjes. Myrthe gaf geen kik, maar fijn was het niet. Daarna gingen we naar een andere kamer waar haar voet werd schoongemaakt. Toen ik een naai gebaar maakte, werd er druk Si Si geknikt… En ja hoor, daar kwam de hechtingset tevoorschijn, en even later had Myrthe 7 hechtingen in haar voet. Ik kreeg ook nog een spoedcursus hechtingen verwijderen, dus over 7 dagen ga ik dat oefenen…

Toen we terug wilden varen in de dinghy was het inmiddels laag water geworden, en lag er tussen ons en het water een stenige kust waar je niet makkelijk overheen kon lopen (zeker niet met een dinghy…) en een zandbank… Dus gewacht tot half twee ’s nachts voordat we weer terug konden, dus de “Dutch barbecue” werd nog even doorgezet. Blijft verraderlijk dat getij… Wouter is op de Volonté gaan logeren bij Jesper en Thomas.

Vandaag doet Aranka eerst school met Wouter en Myrthe en ik gebruik de ochtend om allerlei klusjes aan de boot te doen, lampje zit los, koppeling van de watermaker lekt, netje voor de knuffels van Wouter en Myrthe ophangen etc. Finistère - Porto ’s Middags proberen we naar een bergmeertje te lopen. In het begin vindt Myrthe het met haar voet nog wel lastig, maar even later lukt het al heel aardig om erop te lopen. Het bergbeekje is erg mooi met de laatste zon. Als we boven bij het bergbeekje zijn krijgt Wouter het toch weer voor elkaar om uit te glijden en bijna een waterval af te glijden (ongeveer op het punt waar Aranka en Wouter op de foto staan). Twee Spanjaarden weten nog net zijn arm te pakken, maar glijden dan bijna zelf de waterval af… Met Myrthe op mijn rug kan ik Wouter zijn andere arm pakken en trekken we hem weer omhoog. De Spaanse vrouw die Wouter wou redden heeft wel een natte broek… maar verder loopt dit ook weer goed af. Wel duidelijk dat Wouter wat van mijn genen heeft meegekregen.
Finistère - Porto
Finistère - Porto Finistère - Porto

PS. Met Myrthe haar voet gaat het goed en ze vindt zichzelf niet zielig en hoopt ook dat niemand zal vragen hoe het met haar voet gaat, anders mag deze blog niet geplaatst worden..

Wat een week…

Nadat we de boot uit Amsterdam hadden overgevaren, was er ’s avonds een laatste en erg gezellig afscheidsetentje van mijn werk, geheel toevallig ook in Scheveningen, zodat we ook de boot even konden bekijken. Lekker dat de boot nu in Scheveningen ligt, dan hebben we veel minder reistijd.

Onze laatste week zag er bij aanvang al behoorlijk strak gepland uit:

  • Zaterdag: Barbecue met familie en vrienden.
  • Zondag: Afscheidsfeestje van Wouter en Myrthe in de speeltuin.
  • Maandag en Dinsdag: Huis leeghalen.
  • Woensdag: Huis schoonmaken.
  • Donderdag: Slotspektakel en boot inruimen.
  • Vrijdag: Naar de boot, auto inleveren en boodschappen doen.

Eerste tegenvaller was dat er water de boot in liep tijdens de tocht van Amsterdam naar Scheveningen, en gezien de hoeveelheid (kwam boven de vlonders uit!) was dit absoluut een blocking issue dat we tijdens onze laatste test gevonden hadden.

Vrijdag ochtend dus direct naar Scheveningen gefietst na eerst nog wat stempels verzameld te hebben voor allerlei medicijnen die toch echt mee moesten. Hoop euro’s armer en 4 stempels rijker verder naar Scheveningen gefietst. In Scheveningen nog even bon opgezocht die we twee jaar geleden op de Hiswa hadden gekregen waarmee de derde overnachting gratis was. Nu we hier negen dagen liggen een ideaal moment om de bon in te wisselen. Alhoewel de havenmeester dacht dat hij niet meer geldig was stond er op de bon iets anders, dus drie nachten gratis, mooi meegenomen,

Tijdens het fietsen kon ik mooi nadenken over het probleem van water in de boot. Het kwam alleen in de boot als de motor aan stond, moest dus koelwater zijn na de koelwaterpomp (anders was het ook blijven lekken als de motor uit stond). Dus bakskist leeg gehaald, leidingenschacht open geschroefd, maar die was droog en bleef droog. Toch kwam er onder de motor water als deze aan stond. Rara, wat kan het zijn. Toen ik nog beter keek zag ik naast de motor een dun slangetje waaruit water kwam. Bleek een beluchtingsklep te zijn om de koelwaterleiding te beschermen tegen heveling. Klep ook gevonden en deze werkte dus niet meer (in plaats van de leiding te beluchten werd er koelwater in de bilge geloosd). Klep vervangen en weer een probleem minder. Toch wel voldaan dat ik dit probleem gefixed had, fietste ik naar huis door de duinen via de Wassenaarse slag, wat een heerlijk stuk fietsen is.

Gelukkig had Ranka al boodschappen gedaan, en de plaatselijke slager kon ook nog wel een dag van te voren barbecue vlees voor 40 personen regelen… Gelukkig maar! Zaterdag feestje voorbereid en genoten van de gezelligheid en een prachtig boek wat Karin (onze buurvrouw) samen met alle feestgangers voor ons had gemaakt. Heel erg leuk!

Zondag het feestje met de kinderen, wat ook erg gezellig was, maar ’s avonds waren we wel doodmoe!
Kids uitzwaaisfeestje...

Maandagochtend geeft Wouter samen met Myrthe een presentatie over onze zeilreis in zijn klas. Wij mogen er ook bij zijn, en ik ben best trots hoe ze dat samen doen. Dinsdagochtend doen ze het samen bij Myrthe in de klas.
Presentatie ELS

Als we thuiskomen beginnen we met inpakken, en in het begin heb je dan het idee dat je best wel aardig opschiet, maar ja… na een doos of 15 begon de gang vol te staan, en dus maar een eerste lading weggebracht naar onze garagebox in de Zilvermijn. Dan ook maar meteen even langs de slager om de lege bakken terug te brengen en af te rekenen en extra dozen halen. Volgens Aranka hebben we er nog wel 50 nodig, lijkt mij veel te veel maar vooruit… Ben je toch weel zo anderhalf uur verder. Gelukkig helpt Inger mee met inpakken waardoor het met de zolder behoorlijk op schiet. Tessa komt ook helpen en kookt voor ons. Fantastisch alle hulp, want we merken dat het steeds meer een race tegen de klok wordt om zaterdag te vertrekken.

Dinsdag zijn we van vroeg tot laat aan het inpakken, spullen naar de boot te brengen, spullen naar de opslag etc. Ranka heeft voor woensdag hulp van Els die een schoonmaakbedrijf heeft. Zij komt helpen met schoonmaken. Dit betekent echter ook dat we dinsdagavond in ieder geval de zolder helemaal leeg moeten hebben. Tot een uur of één ´s nachts werken we door, ongelofelijk hoeveel spullen je in de loop van de jaren verzamelt… Woensdag worden we door de schoonmaakploeg op onze hielen gezeten, maar het lukt steeds net om een verdieping leeg te hebben, voordat Els eraan komt.

´s Middags gaan Aranka en ik een eerste lading spullen naar de boot brengen. Als je alles in de kajuit ziet staan, denk je: dit krijgen we nooit weggestouwd. Maar na flink doorpakken lukt het toch om het meeste weg te krijgen. Ondertussen is Wouter bij vriendjes aan het spelen en past Marja op Myrthe. Als we ´s avonds thuis komen is het huis behoorlijk leeg en erg schoon. Alhoewel we niet meer werken en alleen met het weggaan bezig zijn, heb ik het gevoel dat het drukker is dan ooit! Gaan we wel weer inhalen…

Donderdagochtend brengen we de kids naar Marja en gaat er meteen weer een lading naar de boot. De boot komt al iets dieper te liggen… ´s middags is het slotspektakel op de ELS waar we toch nog behoorlijk voor moeten doorrijden om er op tijd te zijn. Het Slotspektakel is (eigenlijk zoals altijd) erg leuk, en we realiseren ons dat we dit volgend jaar gaan missen. Wouter en Myrthe hebben met hun klas allebei een leuke voorstelling. Na de voorstelling breng ik weer een lading spullen weg en koop wat schroeven en lijm om nog wat reparaties aan het huis te doen, voordat we het verhuren. ’s Avonds eten we Pasta Pesto bij Marchella, de moeder van Olivia, Myrthe´s beste vriendin. Het is gezellig en ook heerlijk om even weg te zijn van het inpakken, maar ik merk ook dat we moe zijn en we gaan niet te laat naar huis, op naar het volgende bedrijf: Steigerplanken vast zetten, stoelen repareren etc. Daarna nog de auto leeggehaald die morgen ingeleverd moet worden. Als ik erachter kom dat de papieren in de auto een copy zijn krijg ik het even benauwd, betekent dat het kenteken ergens in een doos in de garage zit… Nou ja, maar weer op de fiets gestapt, naar de garage gefietst en na heen en weer slepen van wat dozen en mezelf in onmogelijke bochten wringen lukt het me zowaar om de juiste doos tussen de ca. 80 dozen uit te vissen. Voldaan fiets ik met het kenteken ergens na middernacht terug naar huis. Tijd om te slapen! We slapen allebei als een blok.

Vrijdag kids naar school, naar de kapper, parkeervergunning opzeggen, uitschrijven, huis overdragen aan de huurders, laatste spullen naar de garage brengen, rest van de spullen naar de boot en dan snel auto inleveren in Bleiswijk, waar ik tien voor vijf nog net op tijd ben. Als de auto is ingeleverd en ik terug rij naar de boot denk ik hèhè, nu alleen nog spullen inpakken en dan lijkt het alsof we morgen inderdaad kunnen vertrekken. Maar wat een drukke week, ben echt moe, toch allemaal meer werk dan je van te voren denkt. Maar ook wel trots dat het allemaal gelukt is en dat we het samen met een heleboel hulp voor elkaar hebben gekregen. Geeft ook weer vertrouwen voor onze reis!

Morgen (zaterdag) nog wat spullen weg stouwen en laatste boodschappen doen en dan vertrekken we om twaalf uur vanaf ligplaats B18 (2e-haven) en varen we iets over twaalf tussen de havenhoofden door waarna we met een mooie zuidoosten wind richting Zeeland vertrekken.

26 november 2012 – Goed gesprek gehad met directeur van de E.L.S.

Vanavond na de ouderavond een goed gesprek gehad met de directeur Jan de Kleijn van de School (E.L.S.) van Wouter en Myrthe over onze zeilreis en hoe we het onderwijs kunnen organiseren. Fijn dat de E.L.S. wil meedenken, als het management team van het school er positief tegenover staat gaan we samen met de directeur naar de leerplicht ambtenaar. Wordt vervolgd…