365 dagen op reis

Vandaag, 19 juli 2015, zijn we precies een jaar geleden vertrokken uit Scheveningen en nu dus 365 dagen onderweg. Wel even een speciaal moment voor een feestje en momentje van bezinning. We zijn allemaal nog niet eerder zo ontzettend lang van huis geweest buiten Nederland. We hebben inmiddels een droom waargemaakt en zoveel bijzondere en mooie belevenissen gehad. We hebben zoveel gezien dat we de foto’s nodig hebben om ons alles te herinneren. Maar wat zijn wij dankbaar voor dit fantastische jaar!


We hebben veel geleerd onderweg
Zoals het gebruik van de Genaker en Spinaker, het interpreteren van weer- en windberichten, het navigeren met stroom en getij maar ook het onderhouden van het schip zoals luisteren naar rare geluidjes en roest verwijderen, voorkomen van schurende vallen en zeilen, maar ook hoe de mast vast zit, hoe strak de verstaging moet staan tot en met de motor en de watermaker.

Relaxen
Wat met name verfrissend is, is dat we nu op andere manieren tegen dingen aan kijken, dan we gewend waren vanuit onze leefstijl in Nederland (deadlines, agenda, geschiedenis, natuur, sociale contacten, enz.). Dat leer je wel tussen andere culturen. Het altijd maar meer, meer, meer willen in minder tijd stond echt in schril contrast met wat we in Suriname en de Carib aantroffen; “Hoe gaat het? Relaxed!!!!”
Ook de kinderen hebben ervaren dat ze nauwelijks met hun meegenomen speelgoed spelen en dat de stokken uit een bos of de schelpen op een strand of de omgeving en natuur afdoende kunnen zijn. Het is fijn om met een overzichtelijke hoeveelheid materialen en spullen te leven en dat vooral niet uit te breiden. Nu weer in Westerse landen merken we dat de welvaart en hoeveelheid winkels, goederen en alle weelde aan groenten en fruit en nog grotere TV’s, die te verkrijgen zijn, ons overvallen en een enorme luxe zijn. Wij zijn zonder al onze luxe spullen vertrokken uit Nederland en hebben ze werkelijk geen seconde gemist en vragen ons af of we ze straks wel weer gaan gebruiken.
Ook de trots die andere culturen hebben op hun eigen (ei)land (zonder verwaandheid) en de hartelijkheid, hulpvaardigheid en openheid naar vreemden, zonder eigen gewin, is werkelijk iets waar we nog heel veel van kunnen leren. In dit opzicht waren de Azoren het toppunt. Maar zo vrolijk als de mensen op Sal waren met zo ontzettend weinig was indrukwekkend.

Activiteiten voorouders
Onze Nederlandse geschiedenis hebben we beter leren begrijpen, we hebben meer opgestoken over de slavernij en wat onze voorouders (ondernemend en reislustig) hebben ingepikt, aangericht, of ontwikkeld. We hebben nooit geweten dat de hoogste berg van Nederland op Saba ligt en dat Frankrijk aan Nederland grenst (St. Maarten) of wat de rol van Suriname is geweest in de tweede wereld oorlog (bauxiet oorlog). En wat zijn we blij dat we onze kinderen op deze manier uitgebreid hebben kunnen onderrichten in geschiedenis. En verbaasd waren we om te zien hoe de Chinezen overal in alle landen zeer georganiseerd hun eigen ‘Blokker’ hebben, met name in landen die rijk zijn aan grondstoffen.

Ook in sociaal opzicht hebben we nieuwe ervaringen.Samen leven op een relatief kleine ruimte dicht op elkaars lip vergt ook wel iets. Hoe goed we elkaar ook al kenden, we kennen elkaar nu nog beter. We kunnen beter met elkaar overweg dan voorheen, ruzies zijn minder, Wouter heeft zijn woede-aanvallen beter onder controle, de kinderen weten exact hoe ze met spanningen bij ons kunnen omgaan en hebben ons af en toe net zo’n spiegel voorgehouden over ons gedrag als wij hen!
Het zelfvertrouwen van de kinderen is toegenomen en ze durven meer dan voorheen, met name in contact zoeken met anderen en spreken van andere talen. Ook al vechten ze af en toe wel eens, ze hebben ontzettend veel lol samen en weten precies wat ze aan elkaar hebben en hoe ze samen leuke dingen kunnen doen; ook al zit je opgesloten op een schip. We hopen dat de band die Myrthe en Wouter dit jaar hebben gekregen ook later zal blijven.
Door het schoolwerk afgelopen jaar hebben wij veel meer inzicht in hoe onze kinderen in elkaar zitten, hoe ze leren en wat ze kunnen. Maar evengoed hebben we enorm respect voor leerkrachten op school en geven het stokje heel graag weer over en blijven verder alleen in de rol van ouder.
Maar wat ook zo ontzettend leuk is, zijn de in korte tijd intensieve contacten met andere vertrekkers, die we tegenkomen. De spontane BBQ’s en steigerborrels, gezelligheid, hulp en steun die we onderweg aan elkaar geven is hartverwarmend.
En wat we eigenlijk al wisten, maar met deze reis is bevestigd; wij houden van samen avonturen beleven en hopen dat onze toekomst ook nog enkele in petto heeft.

We hebben genoten van de natuur onderweg.
We zijn onder de indruk van alle bezoek en contact die dolfijnen, walvissen, Noordse Pijlstormvogels, schildpadden, papegaaiduikers, Jan van Genten, de onderwaterwereld en vissen ons hebben gebracht of de geweldige pracht in het tropisch regenwoud in Suriname. De prachtige fauna en vele kleuren groen op La Gomera. En de kinderen hebben ook gezien wat een enorme invloed wij mensen hebben op het leven van deze dieren en planten. Dat sommige dieren of planten echt in gevaar zijn en niet veel meer voorkomen heeft ze wel geraakt. En te zien hoeveel zwerfvuil en plastic er overal ligt op het strand, op straat en ook in het water is iets waar we niet trots op zijn. Wel waren we er trots op dat we zelfvoorzienend kunnen zijn qua stroom en water en heel zuinig kunnen leven. Maar dat neemt niet weg dat een lekkere douche in eigen huis straks wel weer zeer wordt gewaardeerd.

De gevaren en risico’s op zee hebben we nooit uit het oog verloren. We varen heel conservatief met soms relatief weinig zeil en hebben eigenlijk weinig gevaren met wind boven 20-25 knopen (5-6 Bft). Wel giert de adrenaline nog steeds door mijn aderen, elke keer als we ergens vertrekken, gewoon van spanning wat we onderweg over ons heen zullen krijgen. En gelukkig heeft Jaap ons bij elke oversteek vanuit Nederland ondersteund met weeranalyses over grotere gebieden dan wij zelf onderweg konden binnenhalen op de lap-top. Helaas zijn we meermalen geschrokken van wat anderen onderweg is overkomen en zijn daardoor nog meer op onze hoede. Om de Franse zesjarige levenslustige Ines treuren we nog steeds, het is zo ontzettend naar en onwerkelijk dat zij er niet meer is en we hopen dat Sophie, Claude en Hugo van de catamaran Rêves D’O na hun afschuwelijke ervaring op zee en het verlies van hun kind en zus weer een weg vinden om verder te gaan.

Door deze reis zien we ook helder wat we missen uit Nederland. Met name het contact met familie, buren, vrienden, collega’s en klasgenoten is zo ver over zee best lastig om goed te onderhouden. Het digitaal contact voelt toch echt anders dan een werkelijke knuffel of werkelijk er voor elkaar zijn op bepaalde momenten. We vinden het altijd leuk om onze verhalen op te schrijven en waarderen de leuke reacties die we krijgen. Daar genieten we van en danken we iedereen voor. Heerlijk was het om in Suriname samen met Howard te zijn en recent in Cork met Ellen en Herbert. Maar we zien er heel erg naar uit om iedereen weer live te spreken.

We krijgen nu al wel eens vragen over wat we nu het mooiste vonden onderweg. Maar dat is bijna niet te zeggen. Het is juist de diversiteit van de verschillende landen, die zo’n reis zo leuk maken. De mooie belevingen van de natuur hebben ons meermalen sprakeloos gekregen of juist kakelend enthousiast. Maar het samenzijn met het gezin was het grootste doel. Ik heb intens genoten van de spraakwatervallen die de kinderen af en toe hebben en me verbaasd over hoe groot ze al zijn geworden en de slappe lach gekregen als zij dat ook hebben of als ze proberen om Roelof de baas te worden in een gevecht. En in Roelof heb ik een schipper ontdekt waar ik grenzeloos op kan vertrouwen.

Maar we boffen, we krijgen nog 4 bonusweken en kunnen Ierland en Schotland nog ontdekken en kennis maken met het monster van Loch Ness.
En dat na inmiddels 25 landen op 4 continenten, 46 eilanden, meer dan 12.000 Zeemijlen, 9 lange oversteken (tussen 400-1800 NM), 15 verschillende logeetjes aan boord en totaal 153 vaardagen!! En dat allemaal met onze White Witch in blue. We zijn best een beetje trots en tevreden dat dat allemaal is gelukt!

21 reacties op “365 dagen op reis

  1. Mooi geschreven Aranka!
    Ik betrap mezelf erop dat ik steeds denk als ik lees waar jullie zijn de laatste tijd: “Aaah, ze zijn er bijna…. ” Niet rot bedoeld hoor 😉
    Geniet nog van de komende weken.
    Groetjes, Martien

  2. Lieve buurtjes,
    Geniet nog van deze laatste weken!
    Echt fijn om dit verslag te lezen Rank.
    Wat kijken we uit naar jullie komst, jullie zijn hier echt gemist, al hebben we normaal ook zeker geen dagelijks contact. Maar ik merk wel echt: jullie horen hier thuis!

    Liefs van Peet

  3. Wat gaat een jaar toch snel voorbij. Mooie samenvatting. Ik heb ervan genoten steeds een beetje met jullie mee te reizen via de blogs. Wens jullie nog een fijne tijd, en tot ziens in september. Groet, Jacqueline

  4. Hoi Roelof, Aranka, Myrthe en Wouter,
    Alweer een jaar onderweg. Wat vliegt de tijd. Ik heb heel erg genoten van jullie verhalen. Net een boek waar ik bijna elke dag een stukje uit kon lezen. Ik wens jullie nog heel veel plezier en geniet nog van het laatste stuk. Goede reis nog verder en misschien tot snel.
    Groetjes Angèle

  5. Wat een mooie reis hebben jullie gemaakt, het is zo leuk om te lezen en ik snap dat het lastig is om te vertellen wat het mooiste/leukste is wat jullie hebben meegemaakt, dat zal de tijd jullie leren. Veel plezier nog in Schotland

    groetjes Carien

  6. Hoi Aranka,

    Wat fijn om te horen dat de reis zo geslaagd is, we zullen straks jullie interessante en vaak zeer bijzondere reisverhalen echt gaan missen.
    Nog vier fijne weken gewenst en daarna weer velig terug in eigen huis!
    Groeten aan Roelof, Myrthe en Wouter,

    Willem Taverne.;-)

  7. Hoi bewoners van de White Witch. Ook wij hadden het erover. Hoe heet het was vorig jaar en hoe wij jullie afscheid beleefd hebben☺
    Tot augustus en geef Nessie een knuffel

  8. Lieve allemaal, verslag met een brok in mijn keel gelezen. Het jaar is echt voorbij gevlogen en wat hebben jullie veel gezien en beleefd en wat fijn dat wij er van mochten mee genieten via de blogs. Ik zal ze echt gaan missen, maar wij zijn heel blij als jullie weer terug zijn in Leiden. Geniet nog volop van de laatste weken en we willen natuurlijk nu eindelijk eens een goede foto van dat monster van Loch Ness te zien krijgen 😉 Veel liefs van ons allemaal en tot gauw. Trix, Martijn, Lieve en Sebastiaan.

  9. Steeds genoten van jullie blogs. Maar deze reflectie op jullie prachtige reis vind ik echt heel mooi. Dank daarvoor. Deels ook herkenbaar van lang gelden, na mijn verblijf in Oost Afrika.
    Geniet nog van die laatste weken.
    Marjolein

  10. Ja, inderdaad: heel mooi geschreven. We hebben alle verhalen met veel plezier gelezen. We gaan het nog missen!

    Veel plezier met de laatste loodjes en een behouden thuisvaart,

    Ron

  11. Inderdaad mooi geschreven en geweldig samengevat! Zal ik vast een uitgever bellen? Dan hoeven jullie het alleen nog maar te bundelen
    En wie weet komt het mooiste nog (Schotland)…. Veel plezier!

  12. Aranka,

    Erg mooie reflectie van een onwaarschijnlijk mooie reis. Ook wij hebben mee genoten van jullie avonturen en de leuke blogs.
    ‘Dat nemen ze je nooit meer af’, zoals een ex-vertrekker al eens mooi omschreef.
    We hoopten ons zusterschip nog tegen te komen maar terwijl wij op de zuidkust van Engeland wachten op mooi weer om Biskaje over te steken, zitten jullie alweer fijn in Ierland.

    an & ivan ab Vaguebond (ook een Centurion 41S op reis 😉 )

  13. Mooi gezegd, Ranka. Een jaar onderweg, dat is wel even een moment om bij stil te staan. Niet te lang, want de ruige Ierse en Schote kusten wachten om bezocht te worden. Met volle zeilen langs de zuidkust van Islay. Ik zou het wel weten: een tussenstopje in Port Ellen (what’s in a name), en dan verder langs Laphroaig, Lagavulin en Ardbeg 🙂

    Over een paar dagen vertrek ik met Brigitte en Roald richting Zuid-Frankrijk en de Pyreneeen; het zal er om spannen of ik op tijd terug ben om (met Tessa en Bob) jullie op gepaste wijze de Nederlandse wateren in te loodsen.

    Een digitale knuffel voor jullien vieren,
    xxx, Geoffrey

  14. Hi lieve buurtjes,

    Wat supermooi geschreven Aranka en wat was het leuk om via jullie blogs mee te kunnen genieten van wat jullie allemaal beleefden! We hebben jullie wel gemist en de meiden vragen steeds vaker wanneer Myrthe en Wouter nou weer terugkomen ;-)… Ik ben heel benieuwd naar al jullie “live” verhalen en enthousiasme! Tot heel snel en nog lekker even genieten van de laatste “ligne droite”! Heel veel plezier nog en tot over een paar weekjes!

    Groetjes,
    Karin

  15. Hoi Wouter,

    Ik mis je en ik hoop dat je heel snel weer terug bent, dan kunnen we weer met elkaar spelen! Ik vind het leuk dat je bij me in de klas komt dan hebben we vast weer veel lol met elkaar.

    Groeten van Bas

  16. Supper indrukwekkend jullie reis Aranka!
    Het was en is nog steeds een voorrecht via de blog hier van iets van mee te krijgen. Toch echt bijzonder om jullie reis gedurende zo’n jaar mee te krijgen! Dank hiervoor!
    Geniet ze nog verder in Ierland en Schotland!
    Een goede en plezierige voortzetting van jullie reis!
    Groeten aan Roelof en de kids,
    Umro
    p.s. Een jaar geleden zou ik over enkele maanden in de blog lezen dat jullie verwachtten rond de kerst in Suriname te zijn!!!

  17. ik ben het roerend eens met Tessa: nu al rijp voor een boek!! Je schrijft zo beeldend, Ranka. Wat mij raakte in je samenvatting, is het zinnetje: ….”Maar het samenzijn met het gezin was het grootste doel”. Ik ga deze samenvatting naar Myra sturen, want zij maakte van de week de opmerking: ik heb toch 2 weken vakantie geboekt, want die tijd hebben we hard nodig om onszelf weer een gezin te voelen!!

    Fantastisch, die nieuwe normen en waarden, en vooral die onderlinge band. Ik ben erg blij voor jullie: jullie hebt er wel veel voor moeten doen!! veel liefs en geniet van de laatste weken..

  18. Lieve luitjes,

    Wat een prachtige samenvatting van dit jaar heb je geschreven, Ranka. Ik ben onder de indruk.
    Wat fijn, dat jullie het aan alle kanten als zo waardevol hebt ervaren.

    Liefs en knuffel,
    T Elsa

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *